„Coś wyraźnie pękło w maszynie, która przez dziesięciolecia napędzała gospodarki Starego Kontynentu” – mówią analitycy, patrząc na najnowsze dane z fabryk samochodów. Europejska motoryzacja, dawniej symbol potęgi i niezawodności, dziś zmaga się z głębokim kryzysem. Fabrykanci ograniczają produkcję, a pracownicy z obawą patrzą w przyszłość. Spadek zamówień i rosnące koszty sprawiają, że praca w tej branży przestaje być tak pewna jak kiedyś.
Chiński oddech na plecach i miliardowe straty
Problemy nie wzięły się znikąd. Szef Renault zwrócił uwagę na bolesną prawdę: różnica w kosztach produkcji między markami z Państwa Środka a tymi z Europy wynosi obecnie od 30 do 40 procent na korzyść Chin. Chińscy producenci oferują tańsze auta, przez co tradycyjne koncerny tracą klientów. Wystarczy spojrzeć na liczby. W pierwszej połowie 2026 roku niemieccy giganci tacy jak BMW, Mercedes-Benz czy Volkswagen dostarczyli na rynek 6,3 miliona pojazdów, co oznacza spadek o 6 procent rok do roku i najsłabszy wynik od 2022 roku. Jesť gorsze wiadomości napłynęły z centrali Volkswagena – w trzecim kwartale 2026 roku koncern odnotował gigantyczną stratę operacyjną na poziomie 5,86 miliarda euro.
Spadek eksportu i mniejsze zyski
Kryzys widać także w statystykach handlowych. Wartość unijnego eksportu w sektorze części motoryzacyjnych skurczyła się w pierwszym półroczu 2026 roku do 24,4 miliarda euro. Dla porównania, w analogicznym okresie dwa lata wcześniej kwota ta wynosiła 28,9 miliarda euro. Fabrykanci tną koszty, gdzie się da, a to bezpośrednio uderza w ludzi, którzy przy tych autach pracują.
Tysiące etatów mniej w europejskich fabrykach
Najbardziej bolesną stroną tego kryzysu jest rynek pracy. W pierwszej połowie 2026 roku europejscy dostawcy części motoryzacyjnych zapowiedzieli likwidację blisko 19 tysięcy etatów. Choć w tym samym czasie udało się utworzyć 5,440 tysiąca nowych miejsc pracy – z czego aż 66 procent powiązano z elektromobilnością – bilans pozostaje mocno ujemny.
Sytuacja nad Wisłą i u naszych zachodnich sąsiadów
W Polsce sytuacja wygląda coraz mniej optymistycznie. Na koniec czerwca 2026 roku przeciętne zatrudnienie w zakładach całej grupy PKD 29, czyli w produkcji pojazdów, przyczep i naczep w firmach zatrudniających powyżej 9 osób, wyniosło 192,6 tysiąca osób. Oznacza to spadek o 7,1 tysiąca rok do roku i najniższy poziom od dziewięciu lat.
Jeszcze mocniej kryzys dotyka Niemiec. W tamtejszym przemyśle samochodowym w ciągu zaledwie dwunastu miesięcy ubyło 42,3 tysiąca pracowników. Na koniec sierpnia 2026 roku zatrudnienie spadło tam do poziomu 691,5 tysiąca osób, co jest najniższym wynikiem od 2005 roku. Pracownicy fabryk zastanawiają się, czy to dopiero początek fali zwolnień.
Elektromobilność jako koło ratunkowe
Przemysł próbuje szukać ratunku w nowej technologii. Transformacja w stronę aut elektrycznych miała być prostym rozwiązaniem, jednak rzeczywistość okazuje się bardziej skomplikowana. Klienci nie rzucili się masowo na drogie auta na prąd, a producenci muszą ponosić ogromne koszty przezbrajania linii montażowych. Mimo że część nowych etatów powstaje właśnie w segmencie zeroemisyjnym, na razie nie są one w stanie w pełni zrekompensować masowych zwolnień w tradycyjnych działach produkcji silników spalinowych.
Dodaj komentarz