Kupno własnego M to dla wielu par moment przełomowy. Gdy obrączek jeszcze nie ma, a w planach pojawia się wspólny adres, emocje sięgają zenitu. Banki nie patrzą jednak na uczucia, lecz na twarde liczby i podpisy na dokumentach. Kiedy decydujecie się na kredyt hipoteczny bez ślubu, wchodzicie w skomplikowaną relację finansową, w której miłość to jedno, a paragrafy to zupełnie inna historia.
Zdolność kredytowa, czyli plusy bycia razem
Z punktu widzenia analityka bankowego, dwie osoby to często większe szanse na sukces niż samotny wnioskodawca. Jeśli prowadzicie wspólne gospodarstwo domowe, instytucje finansowe sumują Wasze dochody. W 2026 roku standardowo wymagany wkład własny wynosi zazwyczaj od 10% do 20% wartości nieruchomości. Dzięki temu, że działacie we dwoje, łatwiej uzbierać tę okrągłą sumkę i wykazać odpowiednią zdolność kredytową, która pozwoli na uzyskanie wyższej kwoty finansowania.
Bank nie pyta jednak o to, czy planujecie wspólną starość. Interesuje go tylko jedno: czy co miesiąc na konto wpłynie wymagana rata. I tu pojawia się pierwszy poważny haczyk, o którym rzadko rozmawia się przy romantycznej kolacji.
Odpowiedzialność solidarna, czyli za wszystko odpowiadasz sam
To najważniejsza zasada, którą trzeba mieć w głowie przed wizytą w banku. Odpowiedzialność solidarna oznacza, że obie osoby w parze bez ślubu odpowiadają przed bankiem za spłatę 100% kwoty kredytu. Nie ma znaczenia, czy zarabiasz więcej, czy włożyłeś w zakup trzy razy więcej oszczędności albo czy po rozstaniu wyprowadziłeś się z mieszkania jako pierwszy.
Dla banku jesteście jednym organizmem gospodarczym. Jeśli Twój partner przestanie płacić swoją część raty, instytucja finansowa zgłosi się po całość długu do Ciebie. Windykacja nie będzie wnikać w Wasze wewnętrzne umowy czy dawne załatwianie spraw.
Jak zabezpieczyć się prywatną umową?
Skoro bankowa umowa kredytowa nie reguluje rozliczeń wewnętrznych między partnerami, musicie wziąć sprawy w swoje ręce. Dobrym krokiem jest spisanie prywatnej umowy cywilnoprawnej jeszcze przed podpisaniem aktu notarialnego. Taki dokument powinien jasno regulować kilka kluczowych kwestii:
- Wysokość wkładu własnego wniesionego przez każdą ze stron.
- Proporcje, w jakich spłacacie miesięczne raty kredytu.
- Szczegółowe udziały w majątku na wypadek ewentualnego rozstania.
Warto też pamiętać, że udziały w prawie własności nieruchomości nie muszą wynosić po 50%. Akt notarialny może odzwierciedlać faktyczny, nierówny wkład finansowy partnerów, co ułatwia późniejsze rozliczenia.
Co w przypadku rozstania?
Życie bywa przewrotne, a zakochanie nie trwa wiecznie. Zakończenie związku nie zwalnia żadnej ze stron z solidarnej odpowiedzialności za spłatę długu wobec banku. Przejęcie zobowiązania przez jedną osobę lub zmiana struktury kredytu to skomplikowane operacje. Wymagają one ponownej weryfikacji zdolności kredytowej i zgody banku, który może przecież powiedzieć „nie”, jeśli dochody jedynego zostającego w mieszkaniu partnera okażą się zbyt niskie.
Dodaj komentarz