Gdy starsze pokolenia machają ręką i mówią, że „zawsze było ciepło w lipcu”, dzisiejsi dwudziestolatki patrzą na prognozy pogody z autentycznym przerażeniem. Nie chodzi tu o zwykłe marudzenie na upały, ale o głęboki, paraliżujący stan, który psychologowie coraz częściej biorą na poważny warsztat. Pojęcie „lęk klimatyczny” zostało oficjalnie wykute już w 2017 roku przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne, ale dopiero dzisiaj widzimy, jak mocno wżera się ono w codzienność młodego pokolenia.
Skala zjawiska, czyli co czują młodzi
Dane nie pozostawiają złudzeń i pokazują, że nie mamy do czynienia z marginesem, a z masowym problemem społecznym. Aż 38 procent osób w wieku 18-29 lat doświadcza umiarkowanych lub silnych objawów lęku związanego ze zmianą klimatu. To nie są abstrakcyjne statystyki z dalekich krajów – w ogólnym rozrachunku aż 71 procent Polaków odczuwa niepokój związany ze zmianami klimatu, co potwierdzają badania More in Common Polska.
Kiedy spojrzymy na to szerzej, liczby robią się jeszcze bardziej ponure. Około trzy czwarte młodych ludzi w globalnych badaniach Deloitte uważa, że świat znajduje się w krytycznym punkcie reakcji na kryzys. Z kolei w ankiecie przeprowadzonej przez Uniwersytet w Bath aż 60 procent badanych w wieku 16-24 lata deklaruje duży bądź ekstremalny lęk wywołany tymi zmianami.
Jak lęk klimatyczny niszczy zwykły dzień
Łatwo machnąć na to ręką i powiedzieć, że „każdy ma jakieś problemy”, ale ekolęk działa podstępnie i odbija się na zdrowiu. W badaniu opublikowanym w piśmie „The Lancet Planetary Health” aż 59 procent młodych ludzi na świecie wskazało na silny niepokój dotyczący przyszłości świata. Co gorsza, 45 procent badanych młodych osób przyznaje, że ten stan negatywnie wpływa na ich codzienne życie, zakłócając sen, relacje międzyludzkie i zwykłą koncentrację w pracy czy na uczelni.
Młodzi ludzie często zadają sobie pytanie, czy „to wszystko ma jeszcze sens”. Skoro 56 procent młodych respondentów uważa, że ludzkość jest po prostu skazana na zagładę, trudno dziwić się brakom motywacji do długofalowego planowania przyszłości, kupowania mieszkania czy zakładania rodzin. Po co to wszystko, skoro za dekadę świat może wyglądać zupełnie inaczej?
Poczucie zdradzonego pokolenia
Do samego strachu przed suszą, pożarami czy brakami wody dochodzi ogromna złość na rządzących i starsze pokolenia. Aż 64 procent badanych uważa, że rządy ich krajów nie podejmują wystarczających działań, by przeciwdziałać zmianom klimatycznym. Taki stan rzeczy potęguje silne poczucie zdrady.
Młodzi czują, że zostali sami z problemem, którego sami nie wywołali, a dorośli udają, że nic się nie dzieje. Zamiast realnych czynów widzimy często plastikowe akcje marketingowe i tzw. greenwashing, co tylko pogłębia frustrację i poczucie bezradności u osób, które próbują żyć w zgodzie z zasadami ekologii, segregują śmieci i ograniczają zużycie plastiku, czując jednocześnie, że ich wysiłek to kropla w morzu potrzeb.
Dodaj komentarz