Czterdzieste urodziny to taki moment, kiedy człowiek zaczyna zauważać, że czas leci jednak trochę szybciej niż kiedyś. Zamiast imprezy do rana częściej myśli się o wygodnym materacu, a w głowie pojawia się nowe, dość poważy pytanie – co z tą emeryturą? Z danych wynika, że aż 79 procent czterdziestolatków uważa oszczędzanie na jesień życia za bardzo ważne. Problem w tym, że większość z nas robi to po prostu dla świętego spokoju, wrzucając od czasu do czasu jakieś drobne do skarpety albo na zwykłe konto oszczędnościowe, które zżera inflacja.
Czterdziestka na liczniku. Ile lat zostało do mety
Matematyka bywa bezwzględna. Jeśli masz dzisiaj czterdzieści lat i planujesz przejść na emeryturę w wieku sześćdziesięciu pięciu lat, to do dyspozycji zostało ci dokładnie dwadzieścia pięć lat. To okrągłe trzysta miesięcy. Wydaje się dużo? Zależy, jak na to spojrzeć. W świecie finansów to wcale nie jest tak mało czasu, żeby zbudować solidną poduszkę, ale pod warunkiem, że przestaniemy odkładać decyzje na jutro.
Wiek 40 lat to według doradców finansowych idealny moment na tak zwany „finansowy bilans otwarcia”. Czas najwyższy sprawdzić, jak wygląda dotychczasowe tempo oszczędzania i ocenić, czy obecna strategia w ogóle ma szansę zagwarantować nam taki standard życia, do jakiego przywykliśmy. Bo jeśli dalej będziemy odkładać po pięćdziesiąt złotych miesięcznie, to na starość styknie nam co najwyżej na paczkę leków i opłacenie abonamentu za telewizję.
Dlaczego odkładanie dla świętego spokoju nie działa
Kiedy pytamy znajomych, czy oszczędzają na emeryturę, najczęstsza odpowiedź brzmi: „tak, coś tam odkładam”. Kiedy jednak drążymy temat, okazuje się, że te pieniądze leżą na ROR-u i tracą na wartości z każdym rokiem. To trochę tak, jakby wylewać wodę sitkiem. Czterdziestolatkowie często wpadają w pułapkę myślenia, że skoro mają dobrą pracę i jeszcze sporo lat przed sobą, to zdążą nadrobić zaległości.
Tylko że koszty życia rosną szybciej niż pensje, a państwowa emerytura – mówiąc delikatnie – nie rzuca na kolana. Zamiast liczyć na cud, lepiej spojrzeć prawdę w oczy i zacząć wykorzystywać narzędzia, które państwo nam podsuwa, żebyśmy chociaż trochę oszczędzili na podatkach.
IKE i IKZE. Gotowe wehikuły czasu dla twoich oszczędności
Skoro mamy już te dwadzieścia pięć lat do mety, warto zaprzyjaźnić się z dwoma skrótami, które mogą uratować naszą przyszłość. Chodzi o IKE, czyli Indywidualne Konto Emerytalne, oraz IKZE, czyli Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego. To nie są żadne skomplikowane instrumenty dla bankierów z Wall Street, tylko zwykłe konta, które dają nam potężne ulgi podatkowe.
W 2026 roku limity wpłat wyglądają naprawdę zachęcająco. Limit wpłat na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego wynosi dokładnie 11 304 złote dla większości oszczędzających. Z kolei na Indywidualne Konto Emerytalne możemy wpłacić w tym samym roku nawet do 28 260 złotych. Wrzucając tam środki, nie tylko budujemy kapitul na przyszłość, ale pomniejszamy podatek dochodowy tu i teraz.
Jak zacząć działać od zaraz bez bólu głowy
Nie trzeba od razu wpłacać maksymalnych kwot, bo rzadko kogo na to stać przy bieżących rachunkach, kredytach i dzieciach chodzących do szkoły. Cała sztuka polega na tym, żeby zacząć regularnie odkurzać domowy budżet ze zbędnych wydatków. Zamiast kolejnej subskrypcji, z której nikt nie korzysta, lepiej przelać te pięćdziesiąt czy sto złotych na konto emerytalne.
Warto pamiętać, że czterdziestka to nie żaden koniec świata, tylko moment, w którym wreszcie gramy w otwarte karty z własną przyszłością. Czasu zostało w sam raz, żeby coś zmienić, pod warunkiem, że przestaniemy udawać, że problem sam się rozwiąże.
Dodaj komentarz