Najnowsze pomiary satelitarne przynoszą zaskakujące wieści z najzimniejszego kontynentu świata. Choć potocznie mówi się o ciągłym topnieniu lodowców, rzeczywistość okazuje się znacznie bardziej złożona, niż mogłoby się wydawać. Naukowcy przyglądają się nie tylko powierzchni lodu, ale także temu, co dzieje się głęboko pod wodą.
Znikający lód i zaskakujące przyrosty
Zgodnie z danymi opublikowanymi w marcu 2026 r., Antarktyda straciła aż 12 820 km² powierzchni lodu w wyniku cofania się linii przyczepności. Tego typu zmiany pokazują, jak wrażliwy jest ten ekosystem na wahania temperatury. Z drugiej jednak strony, analiza opublikowana niedawno przyniosła nieoczekiwany zwrot akcji. Okazuje się, że w ciągu zaledwie 22 miesięcy, między lipcem 2021 r. a kwietniem 2023 r., masa lądolodu Antarktydy niespodziewanie zwiększyła się o 695 mld ton.
Skąd wziął się ten nagły przyrost? Głównym powodem były obfite opady śniegu. Aż 470,3 mld ton, czyli około 68 proc. całego wzrostu, przypada na Wschodnią Antarktydę, a zwłaszcza na tereny takie jak Ziemia Królowej Marii i Ziemia Wilkesa. Pokochanie prostych faktów pozwala zauważyć, że przyroda potrafi zaskakiwać i działać w obie strony.
Co dzieje się z lodem morskim?
Zużycie energii i zmiany klimatyczne mocno wpływają także na lód morski otaczający kontynent. Warto zwrócić uwagę na 14 września 2026 r. – to data, na którą przypadało tegoroczne maksimum zasięgu lodu morskiego wokół Antarktydy, zmierzone dokładnie przez NASA i NSIDC. Wynik wyniósł 17,59 mln km².
Choć liczba ta brzmi potężnie, statystyki pokazują, że jest to trzeci najmniejszy zimowy wynik w historii pomiarów satelitarnych, które prowadzone są nieprzerwanie od 1978 roku. Oznacza to, że zimowe odtwarzanie lodu przebiega coraz słabiej, co ma ogromne znaczenie dla prądów oceanicznych i całego ziemskiego klimatu.
Sekrety oceanicznych głębin
Zmiany na Antarktydzie to nie tylko to, co widzimy na powierzchni. Naukowcy badają również zasolenie wód, korzystając z nowoczesnych narzędzi. Kluczowe dane dostarczyło około 4 tysiące automatycznych bui oceanicznych z systemu Argo. Dzięki nim specjaliści mogli dokładnie przeanalizować, jak zmieniało się zasolenie wód oceanicznych wokół kontynentu.
Warto pamiętać, że w latach 2016-2024 nastąpiło gwałtowne odwrócenie trendu zasolenia i gęstości antarktycznej wody pośredniej, znanej jako AAIW. Stało się tak na skutek mniejszego dopływu słodkiej wody z topniejącego lodu, co pokazuje, jak delikatne mechanizmy sterują oceanami południowej półkuli.
Dodaj komentarz